Eetproblemen

Eten en drinken is voor iedereen van levensbelang. Het is belangrijk voor ons lichaam en heeft ook een centrale plaats in ons sociale leven.

Op de vraag “waarom eten we?” en “waarom eten we wat we eten?” kunnen we naast dat het lichaam het nodig heeft vele antwoorden geven zoals; omdat het prettig is, omdat het mijn gewoonten zijn, om met andere mensen samen te komen, om speciale gebeurtenissen te vieren. Met andere woorden; ons eetgedrag is meer dan alleen iets lichamelijks.

“Waar smaakt het naar?” en ook “smaakt het mij?” zijn twee vragen die wij ons ongemerkt stellen bij het proeven van iets nieuws. Smaak, geur, kleur, textuur, temperatuur en omgevingsgeluiden beïnvloeden hierbij elkaar. Als we zeggen dat iets ons ‘smaakt’ hebben we het over de waardering van al deze punten. En wat wij waarderen of lusten is niet hetzelfde als wat onze vrienden, zus, broer of ons kind lust want ‘smaken verschillen’.

‘Smaak’, is het geheel van de prikkeling van onze zintuigen en de verwerking door onze hersenen van deze boodschap. Niet zo verwonderlijk dus dat juist mensen met autisme moeite kunnen hebben met het accepteren en proberen van (nieuw) voedsel doordat zij een probleem hebben met het verwerken van de informatie over het eten wat via de zintuigen binnen komt. Vaak hebben mensen met autisme een bepaalde voorkeur voor de structuur en temperatuur van voedsel en, omdat zowel de structuur als ook de temperatuur tijdens het kauwen verandert, kan iets wat eerst als prettig ervaren wordt later toch liever niet meer gegeten of gedronken worden.

Als kinderen met autisme overprikkeld raken kan het zijn dat ze op dat moment de extra zintuiglijke prikkels via de neus en de mond er niet meer bij kunnen hebben en weigeren dan te eten. Echter kan het ook zo zijn dat kinderen en ook volwassenen met autisme juist door het eten of drinken van bepaald voedsel weer ontspannen zoals bijvoorbeeld een kleuter die tijdens een woede-uitbarsting, veroorzaakt door overprikkeling, een fles lauwe melk aangeboden krijgt. Door te zuigen en het drinken (voelen) van de warme vloeistof wordt hij gekalmeerd.

Kinderen met autisme zijn vaak zeer ‘selectieve eters’, ze accepteren of vermijden een bepaald soort voedsel met dezelfde smaak of zichtbare/voelbare structuur. Er kan zelfs sprake zijn van ‘voedselneofobie’ wat letterlijk “angst voor nieuw voedsel” betekend.

Geschreven door: Jolanda Deppe

kleurboom