Boek: Het autistische brein

het-autistische-brein 

 

 


Het autistische brein
Voorbij het spectrum denken
Temple Grandin en Richard Panek
Uitgeverij Nieuwezijds (www.nieuwezijds.nl)
ISBN 978 90 5712 387 0
Boekrecensie geschreven door: Natasja Hoogerheide

 

Met een grote mok thee nestel ik me op een avond op de bank en sla het boek open. “Ik waarschuw ouders, leraren en therapeuten ervoor om niet verstrikt te raken in de etiketten. Ze zijn niet nauwkeurig. Ik smeek je: sta niet toe dat een kind of volwassene gedefinieerd wordt aan de hand van een etiket uit de DSM.”, lees ik……

Ik ben meteen geboeid. Ik denk aan de hart-stochtelijke tweets die ik af en toe voorbij zie komen op twitter: “Mijn kind heeft geen etiket, mijn kind heeft een DIAGNOSE!” Dit boek nodigt uit om het in één ruk uit te lezen, steeds benieuwd naar wat er op de volgende bladzijde zal staan.

En lezen deed ik. In één ruk lukte niet meteen; het boek is geschreven op een hoog niveau. Zinnen als “De corticale laag in mijn linker en rechter entorhinale cortices was aanzienlijk groter dan…..” moest ik echt wel even drie keer lezen. Aan de hand van scans van haar eigen brein beschrijft Temple Grandin de nieuwste ontwikkelingen van autismeonderzoek door neuro-wetenschappers en genetici.

“Wat gebeurt er als je dezelfde sensorische informatie krijgt als ieder ander, maar je hersenen die anders interpreteren? ….. In dat geval zou je letterlijk in een andere werkelijkheid leven – een andere sensorische werkelijkheid.”
Tijdens het lezen werd ik meegesleept door haar beschrijving over de gevolgen van zintuiglijke ervaringen op mensen met autisme, zoals sociale en emotionele problemen.

Om aan een goede toekomst te kunnen werken, stelt Temple Grandin, moet er veel meer gekeken worden naar de sterke kanten van een mens met autisme. Daarbij kan aan de tekortkomingen gewerkt worden door er anders naar te kijken. Als je je emoties niet kunt beheersen, moet je je emoties veranderen, bijvoorbeeld door te leren huilen, zodat je je woede kunt omzetten. “Als ouders me vertellen dat hun tiener huilt als hij teleurgesteld is, zeg ik: “Mooi!” Jongens die kunnen huilen, kunnen voor Google werken. Jongens die computers in elkaar stampen, kunnen dat niet.” Zo staat het boek vol met dit soort situatiebeschrijvingen en adviezen. Dat maakt het boek erg onderhoudend om te lezen.

Temple Grandin beschrijft drie verschillende soorten denkpatronen: beelddenken, woord-feitdenken en patroondenken. Het onderwijs is vooral gebaseerd op woord-feitdenken. Kinderen die beelddenkers zijn, worden vaak in de steek gelaten door het huidige systeem. Wiskunde zou verwerkt kunnen worden in praktische activiteiten. Als er meer aandacht besteed zou worden op school aan de verschillende manieren van denken, zouden sterke kanten van kinderen veel beter benut kunnen worden.

“Ik hoop dat het pas ontdekte feit dat autisme in je brein en in je genen zit, de heersende mening zal beïnvloeden.” Als er meer over bekend is en er niet meer wordt gedacht dat autisme tussen de oren zit, zoals veel mensen nu nog denken, kan men van het denken afkomen dat mensen met autisme dingen opzettelijk doen en onder controle kunnen krijgen als ze anders opgevoed of getraind zouden zijn. De nieuwe ontwikkelingen zullen de aandacht laten verschuiven van beperkingen naar een bredere waardering van sterke kanten.

Ik heb het boek uiteindelijk niet in één ruk uitgelezen. Af en toe legde ik het een dag weg, gewoon om er eens over na te denken. De indringende manier van schrijven maakte dat ik helemaal in het boek zat. Het boek geeft kracht. En hoop. Dat de tijd van de historische ijskastmoeders en “het zit tussen de oren” nu echt bijna voorbij is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.