Chaos

Een blog. Mijn eerste. Over mijn kind, Zoon, met MCDD. Waar moet ik beginnen? De hele dag denk ik al na. En wil ik beginnen. Allerlei ideeën komen in me op. Ik wil ze opschrijven, maar dat gaat niet. Zoon kan namelijk niet slapen. En ik zit naast hem tot hij slaapt. En hier zit ik dan. Eindelijk, om 21.45 uur. En mijn gedachten gaan door mijn hoofd. Ik moet natuurlijk een eigen schrijftrant hebben. En er moet een rode draad in zitten. En schrijf ik over hem in chronologische volgorde? Of juist niet? Ik weet het niet. Chaos.

En dat is MCDD: Chaos.
Een dunne scheidslijn tussen rust en overprikkeling, fantasie en werkelijkheid, angst, balanceren tussen vasthouden en loslaten. Een jongen van 10. Dat is zijn kalenderleeftijd. En zo ziet hij er ook uit. MCDD is het ene moment een Zoon hebben die zich gedraagt als een kleuter en een moment later wel een wijze oude man lijkt.
MCDD is in de ochtend onderweg naar school stoppen, omdat hij minutenlang vertederd naar een nest gansjes staat te kijken en in de middag in zijn schrift lezen dat hij in een andere klas moest zitten vanwege verbale uitingen. MCDD is het ene moment niets durven vanwege angst en het andere moment te ver over de grens gaan vanwege overprikkeling. MCDD is buiten op straat mama altijd de linkerhand geven en op bekend terrein juist heel dominant zijn.
MCDD is elke dag proberen om te gaan met overgevoelige zintuigen, een zonnebril tegen het felle licht, een zoektocht naar zachte kleding, bescherming zoeken tegen geluiden. MCDD is dingen zien die er niet zijn. MCDD is dromen. MCDD is hoofdpijn. MCDD is angst. MCDD is faalangst. MCDD is vechten tegen de angst. MCDD vreet energie. MCDD is uitputting. MCDD is onbegrip.

Dat is Zoon, een prachtkind. Een dapper kind. Een kind dat vecht. Om het te redden. Een kind met humor. Een kind met een hele gevoelige kant. Een kind met een eigen opvatting van de Nederlandse taal. Een kind met liefde. Een kind aan het begin van de puberteit. Een kind dat zichzelf begint te accepteren. Een kind dat vragen stelt. Een kind dat sinds kort vriendjes krijgt. Het leukste kind om mee boodschappen te doen. Een kind dat Ik hou van je zegt.

En daar schrijf ik over. Dat wordt mijn rode draad. Mijn verhalen gaan niet over kommer en kwel. Over hoe erg het allemaal wel niet is. Mijn verhalen gaan over hoop. Over doorzetten. Over vallen en opstaan. Over humor. Over Zoon. En over Zus. En ook een beetje over mij. En over MCDD. MCDD is niet wat Zoon is. Het is een verzameling kenmerken die passen bij hoe Zoon zich gedraagt. En die maken dat Zoon hard moet werken om er te komen. En dat doet hij. Ik ben maar wat trots op hem!

Natasja Hoogerheide

Maak van een mug een vlinder,
vrijheid,
denken in mogelijkheden,
van kwetsbaarheid naar kracht,
onderwijs,
dochter in de puberteit,
zoon autisme/MCDD

 

8 thoughts on “Chaos

  1. Dank voor het delen. Wat zul je trots zijn! En wat je schrijft is helemaal waar. Ik werk op een basisschool en daar zitten veel bijzondere kinderen op. Ook kinderen met autisme, zonder rugzak, die gedijen in de structuur. Ik gebruik mijn ervaringsdeskundige kant om die kinderen te helpen. Bij mijn eigen kind is dat een stap te ver en is meer maatwerk nodig. Zo is iedereen weer anders en dat maakt de wereld een stukje mooier.

  2. Zonder afbreuk te doen aan deze site of bovenstaande blog, wil ik toch even een ander geluid laten horen met betrekking tot autisme en aanverwanten.
    Toen mijn zoon nog op de basisschool zat, is er (op aandringen van school) na uitgebreid onderzoek ook ADD en Asperger geconstateerd. Ik (alleenstaande moeder) heb besloten dit gegeven en bijbehorend advies naast mij neer te leggen. Ik herkende namelijk heel veel van mezelf in hem en ik ben nooit onderzocht op wat dan ook, maar heb wel het VWO gedaan en heb nu een goede baan en een fijn leven. Gelukkig werkte de basisschool mee en hoefde hij niet naar speciaal onderwijs. Met wat meer inzet, begrip en heel veel geduld heeft hij de reguliere basisschool met succes afgerond en is naar het reguliere VO gegaan. Zowel thuis als op het VO is het niet altijd even gemakkelijk geweest (dat is het sowieso niet met wat voor puber dan ook), maar met ups en downs is hij dit jaar geslaagd voor zijn VMBO diploma en begint hij na de vakantie op het MBO!! Ik ben super trots op mijn zoon, die altijd al geweten heeft dat hij iets anders was dan de rest, maar daar fantastisch mee om gaat en een leuk sociaal leven heeft. Super trots ben ik op mijzelf omdat ik, als alleenstaande moeder, sterk genoeg ben geweest om tegen de adviezen van de hulpverlening in te gaan en mijn zoon heb geleerd om zich aan te passen aan de wereld en niet andersom. Super trots ben ik dat mijn zoon intussen 17 jaar is geworden zonder stempel, dossier of medicijnen. Soms is het beter om naar je moederhart te luisteren en heb je de hulpverlening niet nodig om orde te scheppen in een chaos…..

  3. Hey Natas,
    wat kan jij alles altijd zo lekker luchtig omschrijven, heerlijk vind ik dat. Bij Mike is in groep 4 ADD geconstateerd en Asperger, nu dachten we altijd dat dat laatste wel meeviel en dat artsen altijd al snel een stempel drukken maar nu Mike naar het voortgezet is gegaan, komen we er steeds meer achter dat hij wel degelijk Asperger heeft en het op dit moment heel moeilijk heeft met zichzelf…..
    Vind je dan ook erg moedig om een Blog te schrijven, ik zou het niet kunnen hoor, xxx je oude buufje

  4. Dank je wel. Erg herkenbaar, hier een zoon van (bijna) 10 met McDD. Fijn dat je geen kommer en kwel verhalen schrijft… er zo veel meer moois aan ‘onze mannen’ waar je over kunt schrijven! Ik lees graag met je mee 🙂

  5. Lieve Natasja,
    De kraan staat hier open… je verhaal, op sommige plaatsen zoooo herkenbaar! De liefde en de positiviteit die er doorheen schijnen, MOOI! Ik kijk er naar uit om meer van je te lezen!
    Tot strakjes op het schoolplein!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.