Column van onze voedingscoach: Ondergewicht vanwege eetproblemen.

Als gewichtsconsulente schrijf ik voor het digitale magazine ElisabethsMagazine. Een leuk blad waaraan met veel liefde wordt gewerkt door mensen die gezonde én lekkere voeding onder de aandacht willen brengen. De eerstvolgende editie gaat over ondergewicht. Bij mij rees direct het idee dit te linken aan autisme. Hieronder de tekst voor het artikel, die ik u niet wilde onthouden.

Bij ondergewicht denk ik gelijk aan eetproblemen. Geen eetproblemen vanwege bijvoorbeeld een slecht gebit of een aandoening waarbij je bijv. slikproblemen hebt of problemen met de spijsvertering. Nee, bij eetproblemen denk ik aan autisme.

Als gewichtsconsulente met specialisatie autisme (‘ASS’) ben ik zeer geïnteresseerd in eetproblemen. 40% van de mensen met ASS kampt met overgewicht. De rest heeft een normaal gewicht of ondergewicht. Veel gewichtsproblemen komen voort uit de problemen die ASS met zich brengt. Problemen met sensorische verwerking, problemen vanwege rigide denken, problemen op gebied van communicatie, problemen op gebied van sociale vaardigheden. ASS loopt als een rode draad door alle levensgebieden en dus ook op gebied van voeding.

Voorbeelden zijn proppen van voeding of juist pietepeuterige hapjes nemen, geen harde stukjes accepteren of juist alleen maar krokant voedsel willen, vanwege de vele prikkels aan de eettafel apart moeten zitten bij eetmomenten, niet accepteren dat voedsel elkaar raakt op het bord, dat kinderen de eindelijk – na zeer lang aandringen en oefenen – geaccepteerde voeding ineens niet meer willen omdat de fabrikant de verpakking heeft veranderd, een baby die volledig over de rooie gaat omdat zijn moeder ineens een ander parfum draagt of andere lipstick op heeft of vreemde oorbellen, een moeder die blij is dat haar zoon bij de buurvrouw een bepaald merk voeding heeft gegeten en dit gelijk in huis haalt omdat ze blij is dat haar zoon nu ook dit kan eten en zoonlief deze voeding thuis totaal negeert, omdat hij simpelweg die bepaalde voeding heeft verbonden aan het huis van de buurvrouw en die voeding dus helemaal niet in zijn eigen huis behoort.

Je kunt het zo gek niet bedenken! Normaal sta je bij zoiets niet stil, maar voor de ouders zijn eetmomenten soms een crime en zijn ouders al jaren creatief bezig geweest om te voorkomen dat er groeiachterstanden ontstaan omdat hun kind veel te eenzijdig eet of juist alleen maar ongezonde dingen eet. U begrijpt dat de gezondheid in gevaar komt als een kind door dit eetpatroon onder- of juist overgewicht heeft en hoe wanhopig ouders kunnen zijn.

Deze problematiek wordt vaak niet herkend of erkend door hulpverleners, omdat zij te weinig kennis hebben van autisme en niet in staat zijn een autistische bril op te zetten.

Wat kun je er dan aan doen? hoor ik u denken. Het antwoord daarop is niet zo simpel.
Soms is dat het wel. Je kunt een vakverdeelbord aanschaffen als het kind niet wil dat de voeding elkaar raakt, het kind een koptelefoon opzetten tijdens het eten zodat het een wat prikkelarmere omgeving ervaart.
Maar vaak is het heel lastig te achterhalen wat nu precies de achterliggende gedachte is. Dat vergt veel tijd.
Daarbij is er dan nog een verschil of het kind zelf goed kan aangeven wat er is of dat het kind spraakproblemen heeft of een verstandelijke beperking. Dan volgt er een tijd van vele malen observeren, uiteindelijk hypotheses stellen en van daaruit een plan van aanpak opstellen. Samen met het kind én de ouders probeer je dan oplossingen te bedenken.

Vaak gaat het ook over behoud van regie. Een kind kan zoveel angsten ervaren en door vat te houden op zijn eigen voeding de regie willen behouden. Zaak is dan goede afspraken met het kind te maken en in gesprek te blijven, zodanig dat hij/zij altijd de keuze heeft. Dit helpt ook vaak.

Wat ook kan helpen is een luisterend oor te zijn voor de ouders en hun wanhoop aanhoren. Ga een partnership aan en zorg in eerste instantie voor meer draagkracht.
Daarna kan het vaak helpen ouders te leren dat ook dit bij ASS hoort. Dit biedt duidelijkheid en opluchting. Het ligt immers niet aan hen. Dat brengt rust en men ervaart minder stress, waardoor de eetproblemen ineens minder zwaar wegen.

En, heel belangrijk, een probleem is pas een probleem als je er een probleem van maakt. Als de gezondheid van het kind niet in gevaar komt, is het alleen maar lastig dat je bepaalde eetproblemen hebt. Op bijvoorbeeld sociaal vlak. Het is gewoon heel onhandig als je niet van stukjes in je eten houdt als je later met je vriendin gezellig uit eten gaat in een restaurant of je wilt bij een vriendje blijven eten en daar eten ze alleen maar volkoren brood en jij wilt alleen maar speciaal door je moeder gebakken brood. Het gekke is dan vaak dat op die momenten iemand met ASS sociaalwenselijk gedrag kan vertonen en op zo’n moment wel gewoon eet.

Al met al is het lastige materie. Voor mij zaak mijzelf bij te scholen en goed in te lezen.
In februari 2014 ga ik naar Gent om een workshop bij te wonen ASS en eetproblemen. Hoop er met veel bagage van terug te komen en misschien heb ik dan weer voldoende schrijfstof gevonden voor een nieuw artikel.

Wilt u meer weten wat ASS inhoudt? Bezoek de website www.levenmetautisme.com en lees de verhalen van ervaringsdeskundigen. Hopelijk heeft u of uw kind er baat bij.

Wilt u meer weten over het digitale magazine? Kijk dan eens op de website www.elisabethsmagazine.nl.

Fijne dag en tot de volgende keer!

Carola van Kesteren
Gediplomeerd Gewichtsconsulente/Voedingscoach
Specialisatie Kinderen
Specialisatie Autisme (en eetproblemen)
Website: www.praktijkdegewichtscoach.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.