De diagnose als wegwijzer – Heidi Meijer

Mijn kinderen hebben geen stempels, etiketten of labels. Mijn kinderen hebben wel diagnoses. Die diagnoses zijn voor ons de wegwijzer naar de richting waar we de oplossingen kunnen zoeken voor alle obstakels die we tegenkomen. De diagnoses geven mij de handvatten om mijn kinderen te begeleiden en te helpen met hun leven.

Doordat mijn zoon de diagnose autisme heeft, weet ik dat hij vaak tijd nodig heeft om informatie te verwerken. Als ik hem iets vraag, krijgt hij daarvoor ruim de tijd om het antwoord te zoeken.

Doordat mijn zoon de diagnose MCDD heeft, weet ik dat de lijn tussen fantasie en werkelijkheid kan vervagen met angsten tot gevolg. Ik weet dat ik de angsten moet erkennen en moet kaderen om hem te helpen. Elke keer weer.

Doordat mijn zoon kenmerken heeft van de diagnose Dyspraxie, weet ik dat hij problemen heeft met het coördineren van meerdere handelingen tegelijk. Aankleden kost hem daardoor heel veel moeite en energie. Maar omdat ik het weet help ik hem een handje als het hem te veel is. Ondanks dat hij al twaalf jaar is.

Doordat mijn zoon kenmerken heeft van de diagnose sensorische integratie problemen (verwerking van informatie door de zintuigen), weet ik dat ik hem heel serieus moet nemen als hij aangeeft dat iets sterk ruikt. Ik weet dat ik geen kauwgum moet eten bij hem in de buurt omdat hij zwaar overprikkeld raakt van de geur.

Doordat mijn zoon de diagnose ADHD heeft, kan ik samen met onze arts onderzoeken of de ADHD kenmerken misschien vanuit het autisme komen in plaats van de ADHD.

Doordat mijn zoon de diagnose astma heeft, weet ik dat ik hem ver uit de buurt van rokende mensen moet houden. Als baby werd hij meteen blauw als hij in de buurt van iemand was met rooklucht aan zijn kleding.

Doordat mijn zoon de diagnose hypermobiliteit heeft, weet ik dat een broeksknoop dichtmaken of veters strikken nog een groot probleem voor hem is. We blijven oefenen maar zoeken ook naar oplossingen om het makkelijker te maken zodat hij toch hierin zelfstandig kan zijn.

Een diagnose is geen label.
Een diagnose is geen etiket.
Een diagnose is geen stempel.

Een diagnose is een wegwijzer bedoeld om je handvatten te geven om om te gaan met alle obstakels die je tegenkomt.
Een diagnose is een opengaande deur naar de benodigde behandelingen.
Een diagnose is een opengaande deur naar begeleiding.
Een diagnose is soms gewoon nodig.

Wat als ik dit allemaal niet had geweten?

Heidi Meijer

Heidi is moeder van drie kinderen met allemaal hun eigen bagage. Naast de intensieve begeleiding die ze aan haar kinderen geeft is ze ook voorzitter van de stichting Leven Met Autisme en hoofdredacteur van het digitale LMA magazine. Heidi heeft er haar doel van gemaakt om zoveel mogelijk informatie over autisme te verzamelen en weer te delen in de hoop andere mensen op weg te kunnen helpen.

3 thoughts on “De diagnose als wegwijzer – Heidi Meijer

  1. Inderdaad, een diagnose halen is weliswaar niet zo prettig maar nadien, zoveel jaar later besef ik dat mijn leven veel beter verloopt door het vinden van de juiste klankborden en ondersteuners, en mijn diagnose autisme heeft me geholpen om me daarbij te oriënteren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.