Heidi: De nieuwe jeugdzorg

“We kunnen het niet leuker maken, maar wel een stuk lastiger!”

Al een tijdje zit ik met mijn jongste bij de zorginstelling Dimence. Met regelmaat komen we daar bij onze enorme betrokken jeugdarts en psychiater. Er worden nuttige vragen gesteld en alles wordt bijgehouden. Soms bellen ze wel eens na als ik iets vergeten ben. Het lijkt wel alsof ze mij kennen!

Eind 2013 ging het mis met mijn jongste. Goed mis. Paniek en angst aanvallen, licht psychotische klachten, regressie en ga maar door. Maanden van intensieve samenwerking tussen mij en de artsen volgden. Het was een loodzware periode maar we stonden er niet alleen voor. Uiteindelijk kregen we mijn jongste zoon weer de goede kant op. Maar nog niet goed genoeg. We kwamen overeen dat hij eigenlijk deeltijd behandeling nodig had. Even een stukje structuur voor hem en adempauze voor mij.

Maar dan is er een probleem. Dimence heeft de deeltijd behandeling weg moeten bezuinigen. Ze kunnen ons geen deeltijdbehandeling meer bieden. We moeten op zoek naar een andere zorginstelling in de buurt die het wel aanbiedt. In onze buurt kunnen we er maar eentje vinden. Een zorginstelling waar we al eens eerder zijn geweest voor deeltijdbehandeling. Maar waar we vanwege gebrek aan zorg voor één van onze andere kinderen zijn vertrokken. Maar we hebben hulp nodig dus met gemengde gevoelens zoek ik contact. Er wordt positief gereageerd en er blijkt nog plaats voor mijn zoon te zijn. Ik wil hem maar meteen aanmelden en vraag hoe ik dat moet aanpakken.

Het begin van de bureaucratie. Je mag geen zorg krijgen van twee zorginstellingen tegelijk volgens de nieuwe regels. Dat betekent dus dat we ons dossier bij Dimence helemaal af moeten sluiten terwijl we daar eigenlijk niet klaar zijn en heel graag willen blijven. Daarna moet ik naar de huisarts voor een verwijzing naar de nieuwe zorginstelling. Na de verwijzing van de huisarts moeten we wachten op een telefoontje van de zorginstelling en een uitnodiging voor het intake gesprek. Jullie snappen natuurlijk wel dat dat niet binnen 1 week gebeurt. Nee, ook niet binnen twee weken. Gelukkig ben ik een mondige ouder en heb ik er flink achter aan gebeld waardoor het ietsjes sneller ging. We krijgen een intake waar we voor de zoveelste keer hetzelfde verhaal kunnen vertellen en gelukkig kan mijn zoon vlak daarna beginnen met de behandeling.

Maar nu is mijn jongste klaar met de deeltijdbehandeling en willen we weer terug naar Dimence. Jullie voelen hem vast al wel weer aankomen. De zorginstelling van de deeltijdbehandeling moet het dossier sluiten en we mogen weer naar de huisarts voor een verwijzing naar Dimence. Dus ik bel vrolijk de huisarts op. Zo snel krijgen ze mij niet klein. Ik vertel de huisarts dat ik een verwijzing wil voor Dimence en vertel hem meteen ook de namen van onze artsen daar om zeker te zijn dat we niet opeens bij hele andere artsen terecht komen. Ja, je moet wel je koppie erbij houden.

Vandaag word ik gebeld door Dimence. Ze hebben de verwijsbrief ontvangen. Deze slimme werkneemster aan de telefoon heeft de moeite genomen om even wat verder te lezen dan de brief en vertelt meteen al dat ze onder de indruk is van wat wij al allemaal mee hebben gemaakt in ‘zorgland’. Zij moet met ons de officiële weg volgen maar gaat haar best doen om te kijken of ze die kan versnellen. Ze stelt mij nu al wat vragen en gaat proberen of we het intake gesprek over kunnen slaan omdat alles al bekend is bij Dimence….. Ik ben onder de indruk van deze mevrouw en haar hulpvaardigheid. We sluiten het telefoongesprek af met haar belofte dat ze haar best gaat doen.

Ik vraag mij af hoe het was gegaan als ik iemand had getroffen die zich strak aan de regels had gehouden? Hoeveel tijd zou het dan kosten voor we aan de beurt zijn? En wie doet in de tussentijd de medicatiebegeleiding van mijn zoon? Waar is dan onze zorg? Bij wie kunnen we terecht?
Ik kijk op de kalender en zie dat 3 november is. Over twee maanden gaat de nieuwe jeugdwet in.
En onze status op dit moment? We zitten tussen twee zorginstellingen in zonder hulp. Ik heb geen flauw idee bij wie ons dossier van jeugdzorg terecht gaat komen. Ik heb geen flauw idee wie ik daarvoor zou moeten bellen want onze huidige jeugdzorgcoördinator weet het ook niet. Eigenlijk heb ik gewoon geen flauw idee wat ons te wachten staat. En dat voelt helemaal niet goed!

Leuker kunnen ze het inderdaad niet maken, maar een stuk lastiger wel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.