De veerkracht van de grote man

Man, wat ben jij sterk. En altijd al geweest. Als klein vijfjarig mager sprietding op zwemles begreep jij niets van de instructies die de badmeester over jouw hoofdje heen de ruimte in schreeuwde. Je deed de andere kindjes maar een beetje na. Je had geen idee wat er van je werd verwacht en deed je uiterste best om in de massa op te gaan. Je moest daar zo hard werken. Je hebt het gered, je verdiende je diploma. Je had zelf gelukkig geen idee wat een titanenstrijd je in dat veel te warme zwembad hebt geleverd.

Man, wat heb jij een kracht. Je bent in de bus op weg van en naar school zo vreselijk geplaagd. De chauffeur vertelde het me met tranen in haar ogen. Jij zou nog eerder je tong afbijten dan je zogenaamde vrienden verraden. Nooit heb je erover geklaagd. Je hebt die grotere jongens weerstaan totdat ook zij respect kregen voor je zwijgen. Het plagen is gestopt.

Man, wat kun jij goed tegen je verlies. In dat schooljaar waarin je echt geen zin had om ook maar een kwartier te lang te studeren hebben we heel wat gesprekken gevoerd met je mentor, je begeleider en de leerplichtambtenaar. Jij zou het allemaal wel redden. Toen je het jaar moest doubleren kwam er geen onvertogen woord uit je mond; je wist dat het je eigen schuld was. Je had gegokt en verloren, en accepteerde dat.

Man, wat heb jij een rechte rug. Een half jaar op het HBO was genoeg om je te laten inzien dat je die wereld nu nog niet aankunt. De zelfstandigheid, het gebrek aan structuur en vooral het gebrek aan sturing hebben je opgebroken. Helemaal in je eentje heb je de beslissing genomen om te stoppen met je studie. Binnen twee weken had je je aangemeld op het MBO. Met hulp, met structuur, met controle. Je gaat ervoor.

Man, wat kan ik op je mopperen, maar wat ben ik trots op je!

Ciska Horn is docent, vriendin, student, collega, vrijwilliger, echtgenote van “de lange”, dochter, buurvrouw, maar vooral vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week, moeder van “de grote man” (1996), student en afwasser met PDD-NOS, en “de kleine man” (1997), zonnestraal met klassiek autisme en een verstandelijke beperking.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.