Ervaringen: Het verhaal van Hermina (1961)

En het leven ging verder en verder

En het leven verliep zo totaal anders dan ik had gedacht, verwacht en gepland. In 1980 verliet ik de schoolbanken, in het bezit van een Mavo en Havo diploma, en met goede moed en hoop betrad ik de arbeidsmarkt. Ik wilde graag een baan vinden als leerling journaliste of als administratief medewerkster, maar wat uiteindelijk volgden waren heel veel afwijzingen en teleurstellingen. Een administratieve baan eindigde al na een half jaar. Een moeizame periode, waarin ik dikwijls verzuimde vanwege hoofdpijn, en mijn onvermogen om aansluiting te krijgen bij de collega’s. En voordat ik überhaupt gehoord had over ASS, wist ik al dat ik ‘anders’ was dan anderen, en voelde ik mij ook altijd ‘anders’. Maar het lukte mij niet om de vinger op de zere plek te leggen, en ik dacht dat het aan mij lag.

En het leven ging verder en verder, en wat volgden waren verschillende parttime banen als onder andere schoonmaakster en productiemedewerkster, freelance schrijfklussen en veel vrijwilligerswerk. Ik deed mijn best, maar desondanks lukte het mij niet om een ‘gewone’ baan te vinden, en ook in het vrijwilligerswerk liep ik tegen ‘onzichtbare’ obstakels aan. Kortom, het lukte mij niet om goed mijn draai te vinden in het leven, dat zo totaal anders verliep dan ik had gedacht, verwacht en gepland. En dat leverde mij de nodige frustraties en veel verdriet op, want ik wilde zo heel graag ‘gewoon’ werken, net zoals iedere andere jonge vrouw. Maar het gevoel van ‘anders’ zijn, bleef en ik zocht naar antwoorden op mijn vele vragen. Waarom voelde ik mij altijd zo ‘anders’? Waarom lukte het mij niet om een reguliere baan te vinden? Wat deed ik verkeerd en wat ging er verkeerd? Lag het toch aan mij of toch niet? Vragen, vragen en nog eens vragen, maar geen antwoorden. En het leven ging verder en verder.

In 2001/2002 kreeg ik eindelijk de antwoorden op mijn vele vragen. Via de huisarts kwam ik terecht in een hulpverleningstraject met hele goede gesprekken. Door de psychologe werd bevestigd wat ik toen al langere tijd vermoedde, en wat in mijn kinderjaren onder een andere naam werd benoemd in rapportages: Ik heb Asperger, en ik voelde mij opgelucht. Eindelijk had ik antwoorden op mijn vele vragen.

Eindelijk begreep ik waarom het mij niet lukte om mijn draai te vinden op de arbeidsmarkt, waarom ik dikwijls ‘onder mijn niveau’ werkte, en waarom ik mij ‘anders’ voelde en was dan de anderen.

Terwijl ik deze column schreef, besefte ik heel goed dat het wel/niet vinden en behouden van een baan per persoon met ASS heel verschillend is, en allesbehalve zomaar vanzelfsprekend is.

Wij moeten de ogen niet sluiten voor het feit dat veel mensen met ASS er niet in slagen een reguliere betaalde baan te vinden en behouden. Te vaak hoor en lees ik verhalen van mensen, die elke keer worden ontslagen en jarenlang van baan naar baan ‘hoppen’, en dikwijls ‘onder hun niveau ’werken. Wat een treurige verspilling van waardevol menselijk kapitaal en talent. Een patroon van elke keer ontslagen worden en elke keer te worden afgewezen te worden bij sollicitaties is zeer funest voor de eigenwaarde, het zelfvertrouwen, en de motivatie. Laten wij realistisch zijn en aanvaarden dat niet iedereen erin slaagt een betaalde reguliere baan te vinden en te behouden. Het zit er gewoon niet voor iedereen in om ‘gewoon’ te kunnen werken, en dat heeft allerlei oorzaken, en dit is per persoon heel verschillend. En dat is beslist geen kwestie van eigen schuld of onwil.

Na een lange zoektocht heb ik er bewust voor gekozen om mij te focussen op mijn sterke punten en mogelijkheden, in plaats van mij te laten frustreren door onmogelijkheden. Ik doe vrijwilligerswerk, en schrijf met veel plezier artikelen, columns en verhalen. Verder beheer ik websites en Facebookpagina’s. Ik doe de dingen waarin ik wel goed ben.

Ik heb er voor gekozen om de mens te zijn die ik nu eenmaal ben, een mens met Asperger maar bovenal een mens met kwaliteiten en mogelijkheden, maar wel ‘autistisch’ anders. Dit onder het motto: Het leven is mooi, maar niet altijd één groot feest. En het leven gaat verder en verder.

2 thoughts on “Ervaringen: Het verhaal van Hermina (1961)

  1. Hoi Hermina,
    Ik herken je verhaal meteen, van baan naar baan hoppen, vol goede moed beginnen en na soms een paar dagen stoppen omdat ik elke dag in de file sta waardoor mijn tijdschema niet klopt.
    Of ineens nieuwe collega’s inwerken, een ramp, en door de ASS ben ik al opvliegend, dus 3 keer uitleggen aan een nieuwe en dan kunnen ze weggaan. Ondertussen wel 50 banen gehad, waarvan enkele precies in mijn straatje vielen, maar dan was er weer een reorganisatie of zoiets, dus opnieuw beginnen bij een andere baas.
    Onder niveau werken en leren ook, heb de MAVO gedaan, terwijl ik eigenlijk atheneum had kunnen doen, teveel afleidingen in de klas, veel gepest etc etc. Op mijn 45e eindelijk de diagnose ASS gehad, nadat mijn dochter was overleden, en genetisch al iets van kans op autisme was gezien. De huisarts zei nog dat als ik geen autisme had, hij het niet zou begrijpen. 5 minuten verdriet om mijn dochter gehad na het overlijden en toen verder met de dagelijkse gang van zaken.
    Soms wou ik dat ze toen op de lagere school niet hadden gekozen tussen autisme en hoogbegaafdheid,maar hadden gezien dat ik beide had.

  2. Hallo Hermina,

    Het zou mijn verhaal kunnen zijn. School ging nog wel (middelbare). Ik heb ook mijn Havo en Atheneum gehaald. Pabo werd fiasco. Daarna alleen nog maar mislukte banen. Doodmoe werd ik er. Ik wist niet waarom het bij andere wel lukte en bij mij nooit. Heel ver ben ik over mijn grenzen heen gegaan om toch maar een baantje te krijgen zoals “het hoort”. Nu lijkt het wel of ik er een trauma aan over heb gehouden. Steeds als ik nu ergens wordt aangenomen schiet ik in paniek, slaap niet meer, en ben binnen enkele dagen een zombie en moet het werk dan weer opzeggen. Zelfs bij een klein baantje zoals een ochtendkrant bezorgen. En dan heb ik het nog niet over mijn priveleven…. Ik kreeg mijn diagnose trouwens pas vorig jaar op 48-jarige leeftijd. Geeft mij wel rust, maar mijn buitenwereld snapt het niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.