Ouderbijdrage – Peter Vermeulen

Dagelijks staan hier de schooltassen klaar, met een paar boterhammen, iets lekkers en iets te drinken. Vier tassen, voor vier kinderen. En aan het eind van de dag zijn die tassen weer ergens in huis terug te vinden. Vier tassen met verschillende bestemming; basisschool, speciaal voortgezet onderwijs, regulier voorgezet onderwijs en een zorginstelling. Ook bij die laatste hebben we het thuis eigenlijk altijd over school. Onze zoon doet daar ook schoolwerk, krijgt daarbij natuurlijk extra begeleiding en er is veel ruimte en aandacht voor andere vaardigheden. Maar toch, het is gewoon fijn om te kunnen zeggen dat je naar school gaat. Zeker als dagelijks al die oud-klasgenoten langs je huis rijden, die wel naar de ‘gewone’ school om de hoek kunnen.

Voor drie kinderen betalen we jaarlijks een (vrijwillige) ouderbijdrage. Zo’n beetje 100 euro per kind per jaar, afhankelijk van wat er allemaal voor wordt gedaan. Het gaat om schoolreisjes, sinterklaascadeautjes dat soort werk. Voor die ene zoon betalen we straks een (verplichte) ouderbijdrage. Ik heb het nog niet precies berekend, maar het zal uitkomen op zo’n 60 euro… per maand. Dat lijkt niet zo eerlijk en als je beter kijkt, blijkt het ook helemaal niet eerlijk te zijn. Om te beginnen omdat het alleen gaat om kinderen die onder de jeugdwet vallen. Zie het even voor je. Je hebt twee kinderen die in het ziekenhuis zijn opgenomen, de ene op de longafdeling, de andere twee gangen verder op de afdeling kinderpsychiatrie. Inderdaad, alleen voor het kind op de psychiatrie moet je dan een ouderbijdrage betalen. Oneerlijk en stigmatiserend.

Waarom dan zo’n ouderbijdrage? Ik pak de ‘factsheet’ van de overheid er eens bij. “De argumentatie om ouderbijdrage te heffen is dat ouders kosten besparen. Ouders maken meestal minder kosten, omdat het kind een deel van de dag of een etmaal niet meer thuis woont.” Het kan niet anders zijn, dan dat dit bedacht is door mensen die hier zelf nooit mee te maken hebben. Net als in veel gezinnen hebben ook wij aan gezinsinkomen ingeleverd sinds we extra zorg hebben. Veel werken en een zorgintensief gezin laat zich lastig combineren. En waar ik de ouderavonden op de andere scholen altijd op de fiets kan bezoeken, ben ik voor regelmatig overleg in de zorginstelling op de auto aangewezen. Ik denk zo’n 100 euro benzinekosten per jaar. Zet dat maar eens af tegen de ‘besparing’ van twee boterhammen en een beker melk per dag. Tenslotte kan iedereen bedenken dat de inning van deze bijdrage door het CAK weer de nodige extra bureaucratie en daarmee ook kosten met zich meebrengt. Het is de vraag hoeveel dit nu echt extra op gaat leveren.

Maar het geld, daar gaat het me eigenlijk niet om. Laat me dan maar voor íeder kind bij ons in huis wat extra betalen. Deze maatregel voelt vooral als het heffen van belasting op het hebben van een kind met een psychische kwetsbaarheid. Of zoals een moeder die ik ken zo treffend stelde, dat je steeds weer moet zeggen “Sorry dat ik een kind heb wat zoveel kost, zoveel overlast veroorzaakt en zo weinig oplevert”

Voor de slimmeriken die deze regel doorvoeren nog even het volgende. Ga eens op de koffie bij een zorgintensief gezin en in gesprek met de ouders. We zullen je graag uitleggen wat de échte extra ouderbijdrage in onze gezinnen betekent. Dat is voor ons niets nieuws, die leveren we namelijk al jaren.

Peter Vermeulen heeft samen met Bertine 4 bijzondere zoons, waarvan 2 met nog wat extra uitdaging (ASS). Naast werk (ICT in het UMC Utrecht) actief in ouderplatform Lekstroom, familieadviesgroep psychiatrie (UMC) en ondersteuningsplanraad Zuid-Utrecht.

One thought on “Ouderbijdrage – Peter Vermeulen

  1. 100 euro per kind? Wij betalen 25 euro per jaar en dat is een vastgesteld en vrijwillig bedrag.

    De benzinekosten naar de zorginstelling, deze zijn fiscaal aftrekbaar 0,19 ct per kilometer voor het bezoek van je kind in een zorginstelling mits het 10km van je eigen woning is.

    Ben het wel eens met het feit dat het vreemd is dat een specifieke afdeling geld kost qua bijdrage en andere niet? Maar is kinderpsychiatrie vaak niet buiten het ziekenhuis geplaatst, zoals Karakter en andere psychiatrische instellingen? Ziekenhuis is in principe toch alleen PAAZ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.