Vakantie

Met grote interesse heb ik vorig jaar alle topics over op vakantie gaan op onze facebookpagina gevolgd! Er zijn veel mensen voor wie de zomer- en vakantie periode een vervelende is. En eerlijk gezegd schrok ik en dacht ‘oh help, dan gaat er niemand bij mij op vakantie komen’. Ik bied namelijk vakantie in Frankrijk op een heerlijk prikkelarme omgeving. Gelukkig was dat niet zo en zijn er gezinnen die de weg gevonden naar mijn heerlijke plek!

Ik ben er over gaan nadenken, autisme en vakantie. Hoe goed is die combinatie en wat maakt dat de een zegt ‘heerlijk, vakantie’ en de ander er werkelijk niet aan moet denken! Want, waarom dacht ik drie jaar geleden, dat mijn project kans van slagen had?

Mijn eigen ervaring is dat het kan. Op vakantie gaan. Geen dure vakanties hoor, gewoon met de tent en kleinschalig. Grote vakantieparken zijn niets voor mij.

Onze oudste heeft een diagnose autisme maar dat wist ik toen nog niet. Toen deze dochter een jaar oud was woonde we in Amsterdam en mijn man kon een baan in Antwerpen krijgen. Omdat het tijdelijk zou zijn, ben ik vanwege mijn werk, in Amsterdam blijven wonen. Ik reed samen met onze dochter elke donderdag naar Antwerpen en op maandag weer terug. Mijn schoonmoeder grapte wel eens dat wij drie huizen hadden, Amsterdam, Antwerpen en de Auto. Mijn dochter bracht aardig wat tijd in de auto door en dat heeft nooit problemen gegeven. Integendeel, zij sliep veel tijdens de rit. Dat zal er ongetwijfeld toe hebben bijgedragen dat reizen met de auto later nooit een probleem is geweest. Grappig genoeg wel de zitplaats in de auto! Zij is de oudste van drie en er zit steeds twee jaar tussen. Nadat ze ruzie kregen over wie waar wilde zitten, heb ik ze een vaste plaats gegeven en ze zit nu, ze is 26, nog steeds bij voorkeur op die plaats.

Wij gingen met de tent en de auto op vakantie en voor mijn dochter was de tent blijkbaar vertrouwd genoeg om dat niet als een grote verandering te zien. Daarbij heeft ze altijd veel slaap nodig gehad en sliep ze op een camping gemakkelijk in en net zo gemakkelijk door. In tegenstelling tot haar jonger zus die het eerste jaar veel gehuild heeft. Ook op de camping. En daar heb ik mij echt heel vervelend bij gevoeld.

Want je wilt anderen niet lastig vallen met een aanhoudend huilende baby. Ik realiseer mij daardoor ook heel goed dat, als onze oudste veel gehuild zou hebben, we andere oplossingen gezocht zouden hebben of misschien wel voor thuis blijven gekozen zouden hebben.

Geen persoon met autisme is hetzelfde en wij hadden geluk dat onze oudste dochter een rustig karakter heeft en gemakkelijk sliep. Waardoor voor ons de vakanties geen extra probleem opleverden.

Toen ze ouder werd was het voor haar wel heel moeilijk om naar slaapfeestjes te gaan. Ze sliep niet graag ergens anders. De schoolkampen waren voor haar dan ook een ramp. Dan waren wij er niet bij en was haar basisveiligheid weg.

Op vakantie gaan is natuurlijk een brok verandering en dat is niet gemakkelijk. Alles is anders, de omgeving, het eten, het ritme en, als je kiest voor het buitenland, ook de taal. En soms is, als je kind met autisme net gewend is, de vakantie alweer voorbij.

Dus ja: ik kan me goed voorstellen dat het voor veel mensen een niet gemakkelijke keuze is: wel of niet op vakantie! En de vraag “waar gaan jullie naartoe” een hele lastige is!

Geschreven door Irene ten Broecke voor het LMA magazine april 2015
www.auticoach.eu

Meer websites over autisme & vakanties:
www.autitravel.nl
www.meevakantiewijzer.nl
www.autismezorgkameleon.nl

Filmpje van Autisme TV met tips van ouders over vakantie en autisme.